Goździki

Goździki (Eugenia caryophyliata) - to jedna z najpopularniejszych przypraw w naszej kuchni. Są to suszone pąki kwiatowe o charakterystycznej ciemnobrunatnej barwie. Wiecznie zielone drzewo goździkowca korzennego występuje w całym pasie klimatu tropikalnego. Przeciętnie dojrzałe drzewo osiąga czternaście metrów. Różowe pąki kwiatowe zbiera się, gdy są jeszcze zamknięte i nie zdążyły zakwitnąć. Zebrane suszy się na słońcu, aż do uzyskania ciemnobrunatnej barwy. Goździki swoim kształtem przypominają stary, zardzewiały gwóźdź. Mają małą, okrągłą główkę oraz krótką, centymetrową nasadę.

Goździki należy stosować z umiarem. Mają piekący, korzenno-słodki smak i mocny aromat. Ta uniwersalna przyprawa pasuje zarówno do deserów, jak i innych pikantnych potraw. Dodają smaku kompotom (szczególnie z jabłek i gruszek), sokom, sosom, marynatom (marynowana dynia czy gruszka). Aromatyzuje się nimi likiery, grzane wina i piwa. Używa się ich do pieczeni wieprzowych, szynki, dziczyzny, do ryb (szczególnie do karpia i węgorza) i do czerwonej kapusty. Goździk wbity w cebulę i opieczony na ogniu, dodany do rosołu nadaje mu ładny, żółtozłoty kolor. Przyprawa ta jest nieodzowna przy wypieku pierników, ciast i ciasteczek.

Goździki mają właściwości lecznicze. Wysoka zawartość olejków lotnych - eugenolu - nadaje im cechy antyseptyczne i przeciwbólowe. Żucie goździków przeciwdziała bólowi zębów i odświeża oddech. Stosowane są przy leczeniu problemów żołądkowych.

Warto też wspomnieć o wykorzystaniu goździków jako pachnącej ozdoby. Na Święta Bożego Narodzenia na stołach pojawiają się pięknie udekorowane pomarańcze. Dookoła owocu nabija się goździki, które nie dosyć, że pięknie pachną, to dodatkowo nadają cytrusom odświętnego charakteru.

 

Dynia marynowana na słodko-kwaśno

Składniki:

• 2 kg dyni
• 1 kg cukru
• 2 szklanki wody
• 1 szklanka octu
• 1 łyżeczka soli
• 10 goździków

Przygotowanie:

1. Dynie obrać ze skóry, wybrać miąższ, oczyścić z pestek i pokroić w kwadraciki.
2. Zagotować wodę z 1 kg cukru. Kiedy cukier się rozpuści dodać ocet, sól i goździki.
3. Pokrojoną dynię krótko obgotować w przygotowanym syropie.
4. Przełożyć dynię do przygotowanych słoików. Zalać gorącą zalewą. Zamknąć słoiki i pasteryzować około 5-10 minut.

Anyż gwiazdkowy

Anyż gwiazdkowy (Illicium verum) jest zwany również badianem. Pochodzenie nie do końca jest znane. Jedna z wersji podaje, że pochodzi z południowo-wschodnich Chin, inna wskazuje na wschodnie obszary basenu Morza Śródziemnego, Bliskiego Wschodu i Egiptu. Do Europy trafił w XVII wieku. W Polsce anyż pojawił się w średniowieczu.

 

Drzewo niewielkie, wiecznie zielone, obsypane biało-żółtymi, drobnymi kwiatami. Brązowe, zdrewniałe owoce swoim kształtem przypominają ośmioramienną gwiazdę. W każdym ramieniu znajduje się nasiono. Badian ma słodko-korzenny smak i aromatyczny zapach.

Anyż gwiazdkowy występuje przede wszystkim jako przyprawa, ale wykorzystywany jest również w medycynie naturalnej. Używany jest jako środek wzmacniający i rozkurczowy, łagodzi bóle reumatyczne, pobudza apetyt, reguluje trawienie. Ma właściwości moczopędne, przeciwgrzybiczne i antybakteryjne.

Anyż gwiazdkowy najszersze zastosowanie ma w kuchni orientalnej. Używany jest do duszonych potraw mięsnych: wieprzowiny, cielęciny i drobiu. Urozmaica smak deserów: ciast, ciasteczek i cukierków. Nadaje aromatu kompotom, syropom, herbatom i grzanym winom. Tę niezwykle aromatyczną przyprawę należy stosować z umiarem. Już jedna gwiazdka potrafi zmienić smak potrawy. Można wykorzystać cały owoc lub proszek otrzymany z utartych w moździerzu gwiazdek. Świetnie łączy się z innymi przyprawami korzennymi.

 

Anyż dobrze komponuje się z rybami i owocami morza, warzywami korzeniowymi, kasztanami, figami i jabłkami. Doskonale się sprawdzi jako dodatek do zup nadając im ciekawy smak. Zupa marchewkowa z anyżem i nasionami kopru włoskiego, zupa z granatów z anyżem lub bouillabaisse.

 

Anyż to również dekoracja. Gwiazdkowy kształt sprawia, że przepięknie wygląda w przygotowanych daniach. Pomalowane złotą lub srebrną farbą gwiazdki, rozrzucone na biesiadnym stole nadają przyjęciu elegancki, wytworny charakter.
 

 

Z dodatkiem anyżu produkuje się znane alkohole. 

• Anisette lub Anis, to likier o smaku anyżu, który jest spożywany w większości krajów śródziemnomorskich. Likier pochodzenia francuskiego o zawartości alkoholu jest produkowany z likierów korzennych na bazie anyżu, oliwki anyżowej z dodatkiem aromatu kopru, goździków, bądź kolendry. Alkohol jest często używany z barach jako składnik koktajli. 
• Sol y sombra to napój alkoholowy (digestif) podawany po obiedzie lub śniadaniu, składający się w równych częściach z brandy i słodkiego anyżu podawanego w kieliszku do brandy. Jest on popularny w Madrycie i całej Hiszpanii. 
• Absynt to napój spirytusowy o smaku anyżu, wytwarzany z kilku roślin, w tym kwiatów i liści Artemisia absinthium („wielkiego piołunu”), wraz z zielonym anyżem, słodkim koprem włoskim i innymi ziołami leczniczymi i kulinarnymi. Absynt tradycyjnie ma naturalny zielony kolor, ale może być również bezbarwny. Absynt został stworzony w kantonie Neuchâtel w Szwajcarii pod koniec XVIII wieku przez francuskiego lekarza Pierre'a Ordinaire'a.
• Sambuca to bezbarwny, pochodzący z Włoch likier anyżkowo-ziołowy. Jest produkowany na bazie kwiatów czarnego bzu (wł. Sambuco), anyżu gwiaździstego, kopru włoskiego, lukrecji oraz soków.

>

>

Korzenny napój cytrynowo-truskawkowy

.

Składniki na 2-3 osoby:

• 1 torebka czarnej herbaty
• 3 szt. anyżu gwiazdkowego
• 1 cytryna
• mała laska cynamonu
• 4 truskawki
• cukier do smaku

Przygotowanie:

1. W czajniczku zaparzyć herbatę. Dodać laskę cynamonu i anyżek gwiazdkowy.
2. Cytrynę sparzyć, pokroić w cząstki.
3. Truskawki umyć i pokroić w plasterki.
4. Łączymy wszystkie składniki. Dodajemy cukier według uznania.

Napój można podawać gorący lub schłodzony, najlepiej w naczyniu szklanym, wtedy ciekawie prezentują się rozpływające barwy truskawek, herbaty i cytryny.

 

>

Zupa z pestek granatu z anyżem

.

Składniki:

• 1 szklanka pestek granatu
• 1 szt. anyżu gwiazdkowego
  
• 1 szklanka soku z granatów
• 2 szklanki wody
• 1/2 szklanki ryżu
• 2 jabłka 
• 2 pomarańcze
  
• 1 łyżka cukru (jeśli sok jest niedosładzany)
  
• 1 łyżka mleczka kokosowego

Przygotowanie:

1. Do garnka wlewamy wodę, sok z granatu, dodajemy pestki granatu i doprowadzamy do wrzenia.
2. Obrane jabłka kroimy w grubą kostkę, pomarańcze obieramy ze skóry i kroimy w półplasterki. Jabłka i pomarańcze dodajemy do zupy.
3. Do garnka dodajemy ryż, cukier i gotujemy na wolnym ogniu, aż ryż zrobi się miękki. Pod koniec gotowania dodajemy gwiazdkę anyżu. 
4. Zupę doprawiamy mleczkiem kokosowym. Podajemy ozdobioną pestkami granatu.

.
 

 

Bazylia

Bazylia (Ocimum basilicum) - jest rośliną jednoroczną z rodziny wargowatych, zwana też bazylią wonną. Pochodzi z Indii. Uprawiana na całym świecie, głównie dla jej wyraźnego smaku i aromatu. Jest wiele odmian bazylii m. in. cynamonowa, cytrynowa, tajlandzka purpura. Liście bazylii różnią się, oprócz smaku i zapachu, kolorem - białe, zielone, czerwone i purpurowe.

Bazylia jest zielem o przyjemnym, intensywnym zapachu i korzennym, słodko-pikantnym smaku. Lubi rosnąć w nasłonecznionym miejscu, osłoniętym od wiatru. Nadaje się do uprawy w doniczkach.

W kuchni najczęściej używa się świeże liście. Pod tą postacią jest doskonała w sałatkach i surówkach. Nadaje przyjemny zapach duszonym warzywom, zupom, farszom i potrawom z makaronu. Doskonała jako dodatek do dań z ryb i drobiu, twarogu i jaj. Szczególnie pasuje do potraw z pomidorów. Bazylia najbardziej popularna stała się w kuchni śródziemnomorskiej. Znane dania, którego podstawą jest bazylia, to włoskie pesto, salsa verde i sałatka Caprese.

Bazylia posiada właściwości uspakajające, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Poprawia trawienie i ułatwia przyswajanie pokarmu. Powszechnie uważa się, że bazylia działa przeciwdepresyjne, poprawia nastrój i dodaje sił.

Sałatka Caprese pochodzi z regionu Kompania w południowych Włoszech. Przyrządza się ją z pokrojonych w plastry pomidorów i mozzarelli, położonych na przemian, oraz z liści bazylii. Całość polewa się sosem z oliwy z oliwek. Zestaw kolorów ma odzwierciedlać włoską flagę.

 

 

Sałatka Caprese

Składniki:

• 1 kulka sera mozzarella
• 2 pomidory
• świeże listki bazylii
• 5 sztuk czarnych oliwek
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• 1 łyżka białego octu balsamicznego
• sól, pieprz,
• 1/2 łyżeczki cukru

Przygotowanie:

1. Mozzarellę i pomidory kroimy w plasterki i układamy na talerzu na przemian
2. Listki bazylii odrywamy od gałązek i dodajemy do pomidorów i mozzarelli
3. Przyrządzamy sos: łączymy ocet z cukrem, solą, pieprzem, i ucieramy do chwili aż całkowicie się rozpuszczą, dodajemy oliwę z oliwek
4. Sałatkę polewamy sosem, ozdabiamy oliwkami pokrojonymi w plasterki

Biała kukurydza

Biała kukurydza - uprawiana w wielu krajach Ameryki Północnej i Środkowej. Największe uprawy występują w USA: Teksasie, Nebrasce, Illinois i Iowa, oraz w całym Meksyku. O Meksyku mówi się, że jest bardziej biały, niż żółto-kukurydziany. Meksyk jest też jednym z czołowych importerów białej kukurydzy. 

Według starożytnych legend meksykańskich kukurydza została podarowana Ziemi przez bogów i jest rośliną uprawną podtrzymującą życie. Biała kukurydza jest powszechnie używana w Meksyku do produkcji tortilli, tamales, chleba kukurydzianego, mąki kukurydzianej i bardziej kreatywnych potraw, takich jak lody, ciasta i puddingi. Meksyk jest również znany z festiwali kukurydzy. W Jala, małym miasteczku w meksykańskim stanie Nayarit, biała kukurydza ma swoje święto, są to pierwsze dwa tygodnie sierpnia. Podczas festiwalu wybierana jest najdłuższa kolba kukurydzy.

Częścią jadalną białej kukurydzy są nasiona znajdujące się na kolbach, które są ukryte wśród kilku warstw liści i kłosów przypominających włosy. Ich barwa jest biała, o słodkim smaku, bardziej twarda niż nasiona kukurydzy żółtej. Ziarna białej kukurydzy mają delikatną, soczystą i chrupiącą konsystencję, gdy są dojrzałe, ze względu na wysoką zawartość cukru, ale w miarę starzenia się ziarna przekształcają swój cukier w skrobię, tworząc twardszą, chrupiącą i gęstszą konsystencję. Ziarna mają również białą lub kremową powierzchnię i białe wnętrze. Biała kukurydza będzie miała różną konsystencję i smak, w zależności od odmiany, ale ziarna są na ogół łagodne, słodkie i delikatnie orzechowe. 

 

zdjęcie Wikipedia
 

 

Uprawa białej kukurydzy jest znacznie trudniejsza, niż uprawa żółtej. W wymaga ona pewnej izolacji w procesje swojego rozwoju, a to oznacza, ze wokół plantacji z białą kukurydzą nie może rosnąć kukurydza o innym kolorze. Zebrane dojrzałe ziarna są czyszczone i suszone, a następnie dostarczane do zakładów przetwórczych.

Ziarna białej kukurydzy posiadają znaczne ilości skrobi. Są bogate w witaminy z grupy B, witaminy C, D, E, A i K, minerały, sole potasu, fosforu, żelaza, miedzi, magnezu, selenu i cynku. Biała kukurydza jest dobrym źródłem błonnika. Ziarna wzmacniają układ odpornościowy, działają stymulująco na przewód pokarmowy, chronią organizm przed wolnymi rodnikami, dobrze koją nasze nerwy.

Białą kukurydzę można piec, smażyć, gotować na parze, gotować i grillować. Jest niezwykle wszechstronna i może być wykorzystana w prawie każdym przepisie na kukurydzę. Ziarna można dodać do sałatek, zmieszać z warzywami, połączyć z makaronem. Puree z kukurydzy są doskonałym dodatkiem do mięs. Można je również dodawać do pizzy, dipów, zup warzywnych lub mięsnych. Biała kukurydza może być również suszona i zmielona do wykorzystania jako panierka, mąka lub skrobia. Mąka otrzymywana z białej kukurydzy jest składnikiem produktów takich jak tortille, tacos, tostados, chipsy i płatki kukurydziane. Można je również dodawać do babeczek, ciast, herbatników i chleba.

 

Całą kolbę można grillować, nadając jej wędzonego smaku, lub można ją gotować lub gotować na parze. Biała kukurydza dobrze komponuje się z ziołami, takimi jak bazylia, pietruszka, mięta i kolendra. Dobrze łączy się z zielonym groszkiem, dynią, fasolą, grzybami, pomidorem, papryką, żółtym serem, mięsem: wieprzowiną, wołowiną i drobiem oraz rybami i owocami morza. Pasują do niej sosy na bazie oliwy, majonez oraz sosy pomidorowe, przeciery i ketchup. 

 

zdjęcie Wikipedia
 

 

Cacahuazintle jedna z meksykańskich odmian kukurydzy, odznaczająca się dużymi kolbami i delikatnymi białymi ziarnami. Ziarna po poddaniu ich procesowi nixtamalizacji służą do wyrobu wielu potraw, takich jak tortilla, tamale, pinole, pozole. Słowo pozolli od którego wzięło swoją nazwę pozole znaczy dosłownie "pienisty" i prawdopodobnie związane jest z pianą powstającą podczas nixtamalizacji tej odmiany kukurydzy. Biała kukurydza czyli suszone ziarna specjalnych odmian kukurydzy Cacahuazintle gotowane w wodzie z dodatkiem wapna - wykorzystywane m.in. do przygotowania meksykańskiej zupy pozole. Pozole to rodzaj zupy meksykańskiej z dodatkiem mięsa wieprzowego lub drobiowego. Cechą charakterystyczną tego dania jest to, że ziarna kukurydzy są uprzednio gotowane przez kilka godzin w słabym roztworze wapna, co sprawia, że ziarna tracą włóknistą otoczkę, uwalniając składniki odżywcze.

 

Świeża kukurydza biała powinna być trzymana w łusce i przechowywana w plastikowej torbie przez kilka dni. Jeśli kukurydza została zakupiona bez łuski, przechowujemy ją w plastikowej torbie w lodówce do trzech dni. W sprzedaży znajdziemy kukurydzę białą w puszce oraz zmieloną mąkę kukurydzianą. 

Sałatka konfetti

Składniki:

• 1/2 szklanki białej kukurydzy*
• 1/2 szklanki żółtej kukurydzy*
  
• 1/2 szklanki czerwonej fasoli*
• połowa zielonej papryki
• połowa czerwonej papryki 
• 6 pomidorków koktajlowych
• 1 mała cebula
  
• 2 łyżki oleju
• 2 łyżki octu balsamicznego
  
• 1 łyżeczka miodu

* kukurydza i fasola z puszki doskonale nadają się do sałatki. Czas przygotowania jest wówczas zdecydowanie krótszy.

Przygotowanie:

1. Gotujemy w osobnych garnkach białą kukurydzę i czerwoną fasolę. Gotujemy w osolonej wodzie do momentu, aż produkty będą miękkie. Odcedzamy i łączymy.
   
2. Przygotowujemy sos: łączymy olej z miodem i octem balsamicznym.
3. Paprykę i cebulę kroimy w drobną kostkę, pomidorki przekrawamy na pół lub w plasterki.
   
4. Wszystkie składniki ze sobą mieszamy, polewamy sosem i podajemy ze świeżą bagietką.

 

Czarno-biała sałatka z kukurydzy i fasoli

Składniki:

• 1 szklanka białej kukurydzy
• 1 szklanka czarnej fasoli
• 4 łyżki oleju
• 1 łyżeczka ostrej musztardy
• 1 łyżka miodu
• sok z 1 cytryny

Przygotowanie:

1. Gotujemy w osobnych garnkach białą kukurydzę i czarną fasolę. Gotujemy w osolonej wodzie do momentu, aż produkty będą miękkie. Odcedzamy i łączymy.
   
2. Przygotowujemy miodowy sos: łączymy olej z miodem, musztardą i sokiem z cytryny.
3. Sałatkę polewamy sosem i podajemy ze świeżą bagietką.

 

Borówka czernica, czyli czarna jagoda

Borówka czernica (Vaccinium myrtillus) - ma wiele nazw: czarna jagoda, czernica, czarna borówka. Roślina, z rodziny wrzosowatych, występująca a całej Europie. Rośnie także w Ameryce Północnej i w Azji.
Borówka czernica jest niewielką krzewinką wysokości 15-30 cm rosnącą pospolicie w lasach. Tworzy charakterystyczne skupiska. Łodyga sztywna, zielona, wzniesiona ku górze. Występuje w stanie dzikim w całym kraju, w lasach mieszanych i borach iglastych. Gałązki ostrokanciaste, liście cienkie, zielone. Kwiaty pojawiają się w kwietniu i w maju.

Owocem jest jadalna, mięsista jagoda o ciemnogranatowym kolorze z niebieskim nalotem.
Dobre świeże jagody są suche w dotyku. Zawierają witaminy: A, z grupy B, witaminę C oraz sole mineralne. Jagody to naturalny lek na kłopoty z żołądkiem. Liście zapobiegają biegunce, antyseptycznie, przeciwgorączkowo.
Każdy z nas choć raz wybrał się do lasu na jagody. To jedna z przyjemniejszych letnich wypraw.
Jagody najsmaczniejsze są prosto z krzaka, jedzone na surowo. Prawdziwym przebojem są pierogi z jagodami, drożdżowe bułeczki jagodzianki i wszelkiego rodzaju przetwory: dżemy, marmolady, konfitury.

  Koktajl jagodowy

Składniki:

1 szklanka jagód
1 szklanka mleka
1/2 szklanki jogurtu
1 łyżeczka cukru

Przygotowanie:

Mleko z jogurtem połączyć, dodać cukier i połowę jagód. Wszystkie składniki razem zmiksować. Do szklanki wsypać pozostałe jagody i uzupełnić koktajlem jagodowym.
Wstawić do lodówki i schłodzić.

Jagody są wdzięcznym dodatkiem do wszelakich deserów. Poniżej przedstawiam jedno z moich ulubionych ciast. Łatwe w wykonaniu i przepyszne.

Kruche ciasto z jagodami

Składniki:

• 100 g masła
• 50 g cukru
• 1 jajko
• 150 g mąki
• 1 łyżeczka cukru waniliowego
• 250 g sera mascarpone
• 100 g kremówki
• 2 szklanki czarnych jagód
• 1 łyżeczka startej skórki z cytryny

Przygotowanie:

1. Składniki na ciasto (masło, cukier, jajko, mąka, cukier waniliowy) połączyć i dokładnie wymieszać, zagnieść i włożyć do lodówki na 60 minut.
2. Piekarnik nagrzać do 180 stopni C. Ciastem wyłożyć okrągłą formę. Przykryć pergaminem, obciążyć suszoną fasolą i piec około 15 minut.
3. Po upieczeniu usunąć pergamin i fasolę. Piec jeszcze ok. 10 minut. Ostudzić.
4. Do sera mascarpone dodać startą skórkę z cytryny, śmietanę kremówkę i łyżkę cukru. Delikatnie wymieszać.
5. Przygotowanym krem mascarpone równomiernie rozsmarować spód ciasta. Na wierzchu ułożyć jagody i polać sosem jagodowym (zagotować 1 szklankę jagód, 1/4 szklanki wody, 1 łyżkę cukru i gotować przez 5 minut, aż jagody zaczną pękać).

 

Kukurydza

Kukurydza zwyczajna (Zea mays) - gatunek rośliny jednorocznej z rodziny wiechlinowatych. Należy do zbóż. Pochodzi z Meksyku. Z badań archeologicznych wynika, że zaczęto ją uprawiać przed pięcioma tysiącami lat. Po odkryciu Ameryki kukurydzę rozpowszechniono na inne kontynenty. Na ziemiach polskich pojawiła się dopiero w XVIII wieku.
Kukurydza jest rośliną jednopienną i wiatropylną. Obok pszenicy i ryżu jest jedną z najpowszechniej uprawianych roślin na świecie. Na kuli ziemskiej występuje ponad 200 różnych typów kukurydzy. W uprawie spotykamy dwie odmiany: jadalną i pastewną.

Kolba ukryta jest wśród kliku warstw liści i kłosów przypominających włosy. Częścią jadalną są nasiona znajdujące się na kolbach. Nasiona czyli ziarno dzieli się na odmiany drobno i gruboziarniste. Kukurydza zwyczajna ma ziarno gładkie, głównie o barwie żółtopomarańczowej i o słodkim smaku.

Ziarna kukurydzy są bogate w witaminy z grupy B, witaminy D, E, A i K, minerały, sole potasu, fosforu, żelaza, miedzi, magnezu, selenu i cynku.

Kukurydza ma wszechstronne zastosowanie. Wykorzystuje się ją w przemyśle spożywczym, jako surowiec w przemyśle spirytusowym, piwowarskim, olejarskim, cukierniczym. Ma zastosowanie w przemyśle farmakologicznym i kosmetycznym.

Kukurydzę można konserwować, marynować i zamrażać. Świeże kolby kukurydzy można zjadać po uprzednim ugotowaniu w lekko osolonej wodzie, z dodatkiem masła smakowego. Świeżą kolbę można również grillować. W kuchni najczęściej używamy kukurydzę konserwową. Jest ona znakomitym dodatkiem do sałatek, jak i do dań na zimno i gorąco. W wielu domach dzień rozpoczyna się od zupy mlecznej z płatkami kukurydzianymi. A kto z nas nie spróbował chociaż raz popcornu, czyli ryżu uprażonego.

Sałatka ze świeżą kukurydzą

Składniki:

• 1 kolba świeżej kukurydzy
• 1 pomidor
• 1 pierś z kurczaka
• sól i pieprz
• słone babeczki z ciasta kruchego
• 1 łyżka majonezu

Przygotowanie:

1. Pierś z kurczaka, posypaną solą i pieprzem, pieczemy około 1 godziny w piekarniku nagrzanym do temp. 200 stopni C.
2. Świeżą kukurydzę należy ugotować w osolonej wodzie. Gotować nie dłużej niż prze 5 minut, inaczej kukurydza stanie się coraz bardziej twarda.
3. Pomidory obrane ze skóry pokroić w kostkę.
4. Ugotowaną kukurydzę ostudzić i ostrym nożem odciąć same ziarna.
5. Połączyć ze sobą wszystkie składniki: kurczaka, pomidory i ziarna kukurydzy. Całość osolić, doprawić pieprzem, wymieszać z majonezem.
6. Przygotowaną sałatką wypełnić babeczki.

Fenkuł

Fenkuł (Foeniculum vulgare), znany też jako koper włoski - roślina z rodziny baldaszkowatych, pochodząca z Azji Mniejszej i rejonów basenu Morza Śródziemnego. Dziś fenkuł jest uprawiany na całym świecie ze względu na jego liczne i cenne właściwości lecznicze i walory smakowe. Jadalną częścią są bulwy o lekko anyżkowym zapachu i smaku. Bulwa kopru włoskiego jest mięsista, jasna i twarda.

 

Koper włoski, posiadający dużą zawartość olejków, wykorzystywany jest w przemyśle leczniczym. Reguluje trawienie oraz pobudza pracę żołądka i jelit, uspakaja nerwy, działa przeciwkaszlowo, przeciwskurczowo i wiatropędnie. Wpływa na obniżenie ciśnienia krwi. Chroni naczynia krwionośne. Fenkuł ma mało kalorii, a dużo błonnika. Zawiera sporo witaminy C, witaminę A, B1 oraz soli mineralnych.

Fenkuł można jeść na surowo, smażyć, dusić, piec, grillować. Surowy koper możemy wykorzystać w sałatkach np. łącząc z pomarańczami, jabłkami, orzechami, serem. Smak sałatki warto wzbogacić doprawiając solą, pieprzem, skropić oliwą, octem balsamicznym, sosem winegret, lub podać polane jedynie miodem.  

 

Pod wpływem obróbki cieplnej ulatnia się jego anyżkowy smak. Dobrze smakuje jako samodzielne danie lub jako dodatek do ryb. Grillowany okoń morski i barwena są flambirowane na suszonym koprze włoskim. Dobrze smakuje nadziewany farszami i zapiekany. Koper włoski dodaje się do sosów i mięs mielonych. Drobno posiekane liście kopru włoskiego stosuje się w małych ilościach do przyprawiania zup, sałatek, majonezów oraz do „sosu winegret”. Nasiona kopru włoskiego są również bardzo popularne i powszechne w kuchni indyjskiej. Wchodzą w skład mieszanek przyprawowych (Panch Phoron) i często są spożywane po posiłkach. Panch Phoron to bengalska mieszanka pięciu przypraw, która ma łagodnie ostry smak. Składa się z pięciu równych części: z czarnej musztardy, czarnego kminku, nasion kopru, kminku rzymskiego i nasion kozieradka. Panch Phoron stosuje się przede wszystkim do nadania smaku potrawom z soczewicy i warzyw.

 

Geneva Longeole jest tradycyjnie aromatyzowana nasionami kopru włoskiego. Longeole to kiełbasa pochodząca z Genewy. Zawiera mieloną wieprzowinę i nasiona kopru włoskiego. Ta kiełbasa jest szczególnie popularna w chłodniejszych miesiącach i jest tradycyjnie podawana z ziemniakami gotowanymi w białym winie na Boże Narodzenie.

 

Ze względu na wysoką zawartość olejków eterycznych anyżu, napar z nasion kopru włoskiego jest popularnym napojem – np. w Niemczech. Ponadto, fenkuł jest stosowany w niektórych alkoholach. Jest często stosowany dla dodania smaku. Absynt – wysokoprocentowy napój alkoholowy otrzymywany w procesie ekstrakcji kwiatów i liści piołunu, anyżu i kopru włoskiego oraz mniejszych ilości innych ziół. Absynt zaliczany jest do wódek smakowych.  

 

 

 

Pyłek kopru włoskiego można stosować także jako przyprawę, jest bardzo aromatyczny i słodki w smaku. Ze względu na złożoną produkcję przyprawa jest stosunkowo droga, a pyłek zbiera się jedynie w małych ilościach. Pyłek kopru włoskiego nazywany jest także „przyprawą aniołów”. To bardzo ekskluzywna przyprawa, ponieważ aromatyczne pyłki są zbierane i czyszczone ręcznie. Kwiaty zbiera się, suszy i kilkakrotnie przesiewa ręcznie. Pyłek kopru włoskiego pochodzi z dzikiego kopru włoskiego. 

.

.

Fenkułowa zapiekanka z serem camembert

Składniki:

• 1 bulwa fenkuła
• 1 ser camembert
• 2 pomidory
• 1 żółta papryka
• koperek
  
• sól i pieprz

Przygotowanie:

1. Bulwę fenkuła kroimy na mniejsze kawałki. ser kroimy w plastry, pomidory na cząstki, paprykę w kostkę.
   
2. Na blasze układamy warstwami: kawałki fenkuła na spód, ser i pomidory. Posypujemy solą i pieprzem według uznania.
3. Pieczemy w piekarniku w temperaturze 180 stopni C, aż ser się lekko rozpuści. 
4. Fenkuł podajemy gorący, posypany koperkiem.
   

.

.