poniedziałek, 29 czerwca 2009

Pomarańcza czerwona

Pomarańcza czerwona (Citrus sinensis) - to jeden z rodzajów pomarańczy, zawdzięczający nazwę karmazynowemu, czerwonemu miąższowi. Jej unikalność wynika ze skrzyżowania pomelo z mandarynką.


Charakterystyczny owocowy smak z cytrynową nutą to połączenie aromatów kwaśnych i słodkich. Owoc bardzo soczysty, pachnący, o zwartym miąższu. Doskonale nadaje się do koktajli, lodów i innych deserów. Dzięki malowniczej strukturze jest doskonałym składnikiem sałatek owocowych i warzywnych.




Sałatka z czerwonych pomarańczy, 

awokado i pomidorów

Składniki:
  • 2 pomarańcze czerwone
  • 2 czerwone pomidory
  • 2 awokado
  • 1 zielony ogórek
  • 1 cebulka pokrojona w talarki
  • 2 łyżki oliwy z oliwek
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • 1 łyżka posiekanej natki pietruszki
  • sól i pieprz
Przygotowanie:
  1. Pomarańcze obrane ze skóry, pomidory i ogórki pokroić w plastry.
  2. Awokado przekroić na pół, usunąć pestkę i delikatnie zdjąć skórkę. Pokroić na kawałki.
  3. Wymieszać oliwę z oliwek, sok z cytryny i pietruszkę. Doprawić solą i pieprzem. Wymieszać.
  4. Na półmisku ułożyć plastry pomarańczy, pomidora ogórka, krążki cebuli i awokado. Całość polać przygotowaną oliwą.

środa, 17 czerwca 2009

Daktyle

Daktyle (Phoenix dactylifera) - daktyl, daktylowiec, roślina z rodziny palmowatych, pochodząca z północnej Afryki i Azji Mniejszej, uprawiana obecnie w wielu krajach strefy tropikalnej. Owoce jagodowe, do 5 cm długości, z jedną dużą pestką. Skórka barwy od złotożółtej do brązowoczerwonej, gładka, jadalna, okrywa jasny, twardy miąższ. Miąższ owoców zawiera 60-70% cukru. Istnieje około 40 odmian uprawianych drzew daktylowych. Daktyle to ważny składnik pożywienia w krajach, w których są uprawiane. W krajach arabskich wykorzystuje się je do wyrobu dżemów, octu, past oraz syropu zwanego miodem daktylowym. Z naciętego pnia leśnego gatunku palmy daktylowej wypływa sok, który po fermentacji znany jest jako wino palmowe - tari. Wyróżnia się trzy typy daktyli: twarde (o dużej zawartości skrobi, jadane po wysuszeniu), miękkie (jadalne na surowo lub po wysuszeniu) i półtwarde (formy pośrednie między miękkimi i twardymi daktylami).



Ciasto daktylowe z wiórkami kokosowymi
Składniki na ciasto:
  • 10 łyżek mąki pszennej
  • 2 jajka
  • 8 łyżek cukru
  • 2 łyżki masła lub margaryny
  • 2 łyżki rumu
  • bułka tarta
Składniki do dekoracji ciasta:
  • 1 szklanka śmietany kremówki
  • 2 łyżeczki cukru pudru
  • 1 szklanka wiórków kokosowych
  • suszone daktyle
Składniki do przygotowania kremu:
  • 10 dag wiórków kokosowych
  • 20 dag suszonych daktyli
  • 5 żółtek
  • 2 łyżki mąki pszennej
  • 3/4 szklanki cukru pudru
  • 2 szklanki mleka
  • 1 laska wanilii
  • szczypta soli
Przygotowanie ciasta:
  1. Jaja utrzeć z cukrem na puszystą masę. Dodać przesianą mąkę, skropić rumem. Delikatnie wymieszać.
  2. Formę do pieczenia wysmarować masłem i przesypać bułką tartą. Masę przełożyć do formy i piec 40 minut w piekarniku, nagrzanym do temperatury 160 stopni C.
  3. Po wystudzeniu ciasto przekroić na dwie równe części. Przełożyć kremem.
Przygotowanie kremu:
  1. Żółtka utrzeć z cukrem pudrem do białości i wymieszać z mąką.
  2. Mleko zagotować z wanilią i szczyptą soli.
  3. Do żółtek wlać gorące mleko, stale mieszając. Masę gotować 5 minut na małym ogniu, energicznie mieszając dodać drobno pokrojone daktyle. Mieszając zdjąć z ognia. Ostudzić. Dodać wiórki kokosowe.
Dekoracja ciasta:
  1. Kremówkę ubić z cukrem pudrem. Wierzch i boki ciasta posmarować bitą śmietaną i posypać wiórkami kokosowymi. Przybrać daktylami.
  2. Ciasto wstawić do lodówki na 2-3 godziny.

poniedziałek, 1 czerwca 2009

Carving

Carving - w języku angielskim oznacza rzeźbę, rzeźbiarstwo. Carve - rzeźbić, wycinać, kroić. To słowo oznacza również sztukę rzeźbienia w owocach i warzywach. Ojczyzną dekorowania w ten sposób potraw są kraje azjatyckie: Tajlandia, Chiny, Japonia.



Obecnie za ojczyznę carvingu uważa się głównie Tajlandię, gdzie sztuka ta jest uznawana za dziedzictwo narodowe i kultywowana w sposób masowy. Z całego świata przyjeżdżają do Tajlandii ludzie zafascynowani sposobem rzeźbienia w owocach i warzywach. Pod czujnym okiem mistrzów przechodzą profesjonalne szkolenia w carvingu. Ta sztuka stała się w ostatnim czasie bardzo modna.



Sztuka rzeźbienia wymaga cierpliwości, skupienia i czasu. Każdy może spróbować swoich sił w tym rzemiośle. Oczywiście lata praktyki pozwolą na osiągnięcie doskonałości, choć wiadomo, że nie wszyscy się do tego nadają. Jednym ze sposobów jest zapisanie się na kurs carvingu, gdzie można poznać podstawowe cięcia i różne techniki jakimi należy się posługiwać.

niedziela, 17 maja 2009

Szparagi


Szparagi (Asparagus officinalis) - roślina warzywna z rodziny liliowatych. Częścią jadalną są grube, mięsiste pędy zakończone główką. Szparagi należą do wykwintnych warzyw, są niskokaloryczne i posiadają wiele składników mineralnych takich jak potas, magnez, fosfor, wapń oraz witaminy B i C. Rozróżniamy szparagi białe, zielone i fioletowe. Te pierwsze są najczęściej spotykane i uprawiane. Są twardsze od zielonych, a przed gotowaniem należy je obrać. 
 
 
 
Szparagi zielone są bardziej delikatne. Szparagi fioletowe uprawia się głównie we Włoszech, ale również w Stanach Zjednoczonych. Szparagi można przyrządzać na wiele sposobów, można je podawać ugotowane, polane stopionym masłem i zrumienioną bułką tartą, ale również z różnymi sosami np. holenderskim. Zupa szparagowa podana z groszkiem ptysiowym lub grzankami to niezwykle delikatne danie, a szparagi zapieczone w sosie Mornay stanowią niezwykły rarytas.



 
Białe i zielone szparagi w sosach emulsyjnych
Składniki:
  • białe i zielone szparagi
  • sos zielony: sos holenderski połączony ze szpinakiem i z orzechami włoskimi
  • sos biały: sos muślinowy z dodatkiem płatków suszonego czosnku
Przygotowanie:
1. Białe szparagi
  1. Szparagi białe należy obrać zaczynając tuż pod główką, odcinając zdrewniałe końce. Gotować około 20 minut w osolonej i ocukrzonej wodzie nie dopuszczając do zbytniego rozgotowania. Po ugotowaniu natychmiast odcedzić.
  2. Przygotować sos holenderski: zagotować 50 ml białego wina z 50 ml wody, dodać sól, szczyptę pieprzu i gałki muszkatałowej, wlać 1 łyżeczkę soku z cytryny i ostudzić. Wymieszać 5 żółtek z przygotowanym płynem. Wstawić razem z garnkiem do większego garnka z gotującą się wodą. Ubijać sos trzepaczką dodając po kawałku masła (150 g masła), aż do momentu gdy sos zgęstnieje. Gotowy sos holenderski zabarwić na zielono dodając 1 łyżkę przecieru ze szpinaku.
  3. Szparagi polać sosem i posypać pokruszonymi orzechami włoskimi.
2. Zielone szparagi
  1. Szparagi zielone są delikatniejsze od białych, nie trzeba ich obierać i należy gotować je znacznie krócej tj, około 10-15 minut w osolonej i ocukrzonej wodzie.
  2. Przygotować sos muślinowy czyli sos holenderski z dodatkiem śmietanki: 300 ml sosu holenderskiego wymieszać z ubitą na sztywno śmietanką 30% (100 ml).
  3. Szparagi polać sosem i posypać suszonymi płatkami czosnku.



poniedziałek, 11 maja 2009

Tamarillo

Tamarillo, cyfomandra, pomidor drzewiasty (cyphomandra betacea) - nieduże drzewo dorastające do 2-3 m wysokości, o zielonym pniu i zielonych pędach, rozgałęziających się parasolowato. Kwiaty przyjemnie pachnące. Roślina pochodząca z północnych terenów Ameryki Południowej, obecnie uprawiana również w Afryce i Nowej Zelandii. Jajowate owoce jagodowe, długości 8-10 cm. Skórka gładka barwy żółtej, czerwonej lub ciemnopurpurowej. Pod skórką znajduje się galaretowaty, czerwony miąższ z licznymi miękkimi pestkami, które układają się kuliście wokół środka owocu. Owoce mają gorzko-słodki smak, który trochę przypomina mi pomidora. Owoce można spożywać na surowo. Tamarillo pasuje do potraw mięsnych, sosów i sałatek. Cyfomandry są bogate w witaminy A i C.



Sałatka z tamarillo i zielonego ogórka

Składniki:
  • 3 tamarillo
  • 2 zielone ogórki
  • pęczek szczypiorku
  • 1/2 łyżki soku z cytryny
  • 1 łyżka octu winnego
  • 3 łyżki oliwy z oliwek
  • 1 łyżeczka soli i pieprz do smaku
Sposób przygotowania:
  1. Tamarillo obrać ze skórki. Ogórki umyć i osuszyć. Przygotowane produkty pokroić na plasterki. Szczypiorek drobniutko pokroić.
  2. Przygotować sos: sok z cytryny i ocet tak długo ucierać, aż sól się rozpuści, dodać pieprz i oliwę z oliwek.
  3. Sosem skropić sałatkę, przykryć i odstawić do lodówki na 30 minut.
  4. Można podawać bezpośrednio wypełniając połówki tamarillo przygotowaną sałatką lub plasterki tamarillo i ogórków ułożyć na talerzu w kształcie wachlarza, posypać szczypiorkiem i skropić sosem.



sobota, 2 maja 2009

Mango

Mango (Mangifera indica) - owoc znany od 4 tysięcy lat. Należy do jednych z najstarszych owoców świata. Rośnie na obszarach tropikalnych całego świata. Dojrzałe owoce mają jajowaty kształt koloru zielonego, żółtego i czerwonego, ważą 25 - 40 dag.

mango

Miąższ żółtopomarańczowy, soczysty i bardzo aromatyczny. W środku znajduje się wielka pestka. Im bliżej pestki tym miąższ coraz bardziej nitkowaty.

Występuje ponad 1000 odmian. W zależności od odmiany owoce zawierają mniej lub więcej terpentyny, której zawartość zmniejsza się wraz z dojrzewaniem. Owoce mango jada się na surowo lub produkuje się z nich soki, marmolady, galaretki. Mango jest bogate w witaminę A i C oraz żelazo.

mango


Sałatka z mango i truskawek

Składniki:
  • 1 mango
  • 1/2 kg truskawek
  • 4 łyżki likieru pomarańczowego
  • sok z 1/2 pomarańczy
Przygotowanie:
  1. Truskawki oczyścić, oderwać szypułki, pokroić w plastry.
  2. Mango obrać ze skóry i pokroić na kwadraty.
  3. Sok z pomarańczy połączyć z likierem.
  4. Owoce ułożyć na talerzu i skroić przygotowanym sokiem.
  5. Wstawić do lodówki na ok. 20 minut. Podawać schłodzone.
Sałatka z mango i truskawkami

salatka z mango i truskawek

środa, 15 kwietnia 2009

Granadilla

Granadilla (Passiflora Ligularis) - czasami zwana grenadia, jest gatunkiem marakui. Granadilla pochodzi z górskich rejonów Meksyku i Ameryki Środkowej. Występuje w tropikalnych górach Afryki i w Australii (tam owoc znany jest pod nazwą passionfruit). Drzewo o obfitych, prostych liściach i biało-zielonych kwiatach. Słodkie, okrągłe owoce o barwie od żółtej do pomarańczowej, o miąższu koloru szarego, z oryginalną, ciekawą końcówką. Zewnętrzna powłoka twarda i śliska chroni wewnętrzne nasiona. Nasiona - czarne i twarde, otoczone są przezroczystą galaretką. Galaretka bardzo smaczna, aromatyczna, o słodkim smaku, którą wyjada się ze środka łyżeczką. W tej postaci jest najsmaczniejsza. Oczywiście jeśli się ktoś uprze, tak jak ja, może wykorzystać urodę tego owocu podając go jako naczynie wypełnione deserem. Owoc zawiera witaminę A, C i K, sporo fosforu, żelaza i wapnia.



Granadilla z bitą śmietaną i konfiturami

Składniki:
  • 4 granadille
  • 1 szklanka śmietany kremówki
  • 2 czubate łyżki cukru
  • 2 łyżki konfitury wiśniowej
  • 2 łyżki konfitury agrestowej
  • 2 pomarańcze
Przygotowanie:
  1. Owoce granadilli przepołowić, łyżeczką wydrążyć miąższ.
  2. Pomarańcze obrać ze skóry i pokroić w cząstki.
  3. Śmietanę ubić z cukrem na sztywną masę, a następnie połączyć z miąższem granadilli i cząstkami pomarańczy.
  4. Połówki owocu napełnić przygotowaną śmietaną. Ozdobić dwukolorową konfiturą.
  5. Granadillę podawać schłodzoną.