Kalafior

Kalafior (Brassica oleracea) - należy do kapustnych roślin warzywnych. W starożytnym Rzymie znany jako kapusta cypryjska, pochodzi prawdopodobnie ze skrzyżowania kilku odmian dzikich kapust rosnących w rejonie Morza Śródziemnego.

Część jadalną stanowi tzw. róża, czyli silnie rozgałęzione, zgrubiałe pędy kwiatowe zakończone pączkami kwiatowymi. Kwiatostan występuje w kolorze białym, żółtym, zielonym i fioletowym.

Kalafior posiada duże wartości odżywcze, zawiera witaminę C, A, B1, B2, PP oraz wapń, fosfor, żelazo, magnez. Kalafior podaje się na różne sposoby, smakuje zarówno surowy w formie sałatki wymieszanej z majonezem, jak i gotowany, polany bułką tartą zarumienioną na maśle lub z sosem beszamelowym, smażony w cieście naleśnikowym lub zapiekany z makaronem i żółtym serem. Kalafior doskonale psuje do wszelkich zup warzywnych.

Kalafior z mielonym mięsem

Składniki:

• 1 średni kalafior
• 400 g karkówki lub łopatki bez kości
• 1 cebula
• 1 jajko
• 50 g bułki tartej
• 1/2 szklanki płatków migdałowych
• sól i pieprz do smaku
• 1 łyżeczka cukru
• tłuszcz do smażenia

 Przygotowanie:

1. Oczyszczony kalafior gotujemy w całości, w osolonej i osłodzonej wodzie, przez 15 - 20 minut (powinien być lekko twardy). ugotowany wyjmujemy z wody i pozostawiamy do ostygnięcia. Kalafior kroimy w 2 cm plastry.
2. Mięso opłukane i oczyszczone z błon mielimy przez maszynkę dodając obraną cebulę, jako i bułkę tartą. Doprawiamy solą i pieprzem do smaku.
3. Na rozgrzanym tłuszczu smażymy mięso przez 10 minut.
4. Na foli aluminiowej układamy plastry kalafiora wypełniając mięsem wolne miejsca w warzywie. 
5. Kalafior pieczemy w rozgrzanym piekarniku (200 stopni C) przez 15 minut.
6. Na suchej patelni prażymy płatki migdałowe, którymi posypujemy upieczony kalafior.

Arbuz - kawon

Arbuz (Citrullus vulgaris) - zwany także kawonem, roślina z rodziny dyniowatych, pochodząca z Afryki, uprawiana obecnie we wszystkich krajach tropikalnych i cieplejszych regionach strefy umiarkowanej.

 
Jadalną częścią są owoce. Smaczne soczyste kule o słodkim czerwonym, pomarańczowym, żółtym lub białym miąższu. Skóra składa się z dwóch warstw. Okrywająca występuje w kolorze jasno- lub ciemnozielonym, czasami bywa nakrapiana w różnych odcieniach zieleni.

W miąższu znajdują się nasiona o różnych barwach: białe, żółte, brązowe, czarne i czerwone.

Najpopularniejsze pesteczki są koloru czarnego.

Arbuz na upalne dni

 .

Arbuz najlepiej smakuje schłodzony. Ponieważ zawiera 95% wody to znakomicie gasi pragnienie i w wielu krajach spożywany jest zamiast napoju. Moja propozycja: owoc obrać ze skóry, pokroić w kostkę, schłodzić, polać ulubionym sokiem i zjeść ;)

Carving - Róża z arbuza :)

 

Arbuz Pizza  

Składniki: 

• arbuz
• dowolne owoce
• 150 g śmietany 36%
• 1 łyżka cukru
  

Przygotowanie:

1. Arbuz kroimy w grube plastry.
2. Śmietanę wraz z cukrem ubijamy na lekką pianę.
3. Układanie owoców na arbuzie zależy tylko od naszej wyobraźni.
   

Rabarbar

Rabarbar (Rheum) - rzewień, bylina z rodziny rdestowatych o dużych liściach osadzonych na grubych, mięsistych ogonkach. To rodzaj około 60 wieloletnich roślin zielnych z rodziny Polygonaceae. Gatunki pochodzą z Europy Wschodniej, południowej i wschodniej Azji o klimacie umiarkowanym, a kilka z nich dociera do północnej tropikalnej Azji. Rabarbar jest uprawiany w Europie i Ameryce Północnej. Rabarbar ma duże, nieco trójkątne liście z długimi, mięsistymi ogonkami. Kwiaty są małe, zielonkawobiałe do różowoczerwonych, zebrane w duże, złożone kwiatostany. Wiele odmian rabarbaru zostało udomowionych zarówno jako rośliny lecznicze, jak i przeznaczone do spożycia. 

 

Ciekawostką jest, że na całym świecie rabarbar uznaje się za warzywo, w Stanach Zjednoczonych jest owocem, zgodnie z decyzją nowojorskiego sądu z 1947 roku. 

 

 
Wiele gatunków rabarbaru ma zastosowanie spożywcze i lecznicze. Niektóre z tych zastosowań powstały w Azji ponad 2000 lat temu. Wszystkie części rośliny zawierają lekko trujący kwas szczawiowy, ale jego stężenie w łodygach liści lub ogonkach używanych do przygotowywania potraw jest bardzo niskie, a ich cierpki smak jest spowodowany nietoksycznym kwasem jabłkowym. Rośliny wytwarzają również inne związki, w tym kwas cytrynowy i glikozydy antrachinonowe. Częścią jadalną są łodygi. Barwa ogonków liściowych może być czerwona, różowa lub zielona. Surowe lub gotowane blaszki liściowe są trujące dla ludzi i zwierząt gospodarskich, jeśli są spożywane w dużych ilościach.

 

Zawiera dużo żelaza, kwas jabłkowy i znaczącą ilość kwasu szczawiowego (szczególnie liście) w postaci szczawianu potasu i trudno rozpuszczalnego szczawianu wapnia, który może odkładać się jako kamienie nerkowe. Znane są przypadki poważnych zatruć, do śmierci włącznie, po spożyciu ogonków liściowych lub liści rabarbaru. Od 2700 roku p.n.e. Chińczycy używają rabarbar jako lek, środek na przeczyszczenie. 

 

Rabarbar służy jako dodatek do soków, dżemów, konfitur i ciast. Sporządza się z niego kompoty i zupy. Charakteryzuje się kwaskowatym smakiem. Popularność rabarbar zawdzięcza Brytyjczykom, którzy robią z niego puddingi, czatneje i trifles. Trifle to deser jadany w Anglii, przyrządzony z ułożonych warstwami ciasta biszkoptowego nasączonego winem, galaretki owocowej, owoców, polany sosem custard i ozdobiony bitą śmietaną. Może być również wykorzystywany do produkcji wina owocowego, lub spożywany na surowo z cukrem.

 

Ciasto z rabarbarem

Składniki:

• 1 kg rabarbaru
• 1 szklanka cukru
• 4 jajka
• 200 g masła
• 300 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• cukier puder 

Przygotowanie:

1. Rabarbar myjemy, usuwamy liście i obieramy z włóknistej skóry. Kroimy w drobne kawałki. W naczyniu układamy rabarbar i przesypujemy go 1 łyżką cukru. Odstawiamy na 1 godzinę.
2. Ucieramy masło z cukrem, na puszystą masę, dodając stopniowo jajka, mąkę i proszek do pieczenia.
3. Do ciasta dodajemy 3/4 rabarbaru (wcześniej odsączamy z soku).
4. Formę wykładamy papierem do pieczenia. Ciasto przekładamy do formy. Na wierzchu ciasta układamy pozostały rabarbar. 
5. Pieczemy w nagrzanym piekarniku do 180℃ przez 50 minut.
6. Ciasto podajemy schłodzone i posypane cukrem pudrem. 

 

Babeczki jagodowo-rabarbarowe

Składniki:

• 50 dag rabarbaru
• 50 dag czarnych jagód
• 1 szklanka cukru
• 1/3 laski wanilii
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 1 1/2 szklanki mąki pszennej
• 12 dag masła
• 1 jajko
• szczypta soli i bułki tartej

Przygotowanie:

1. Rabarbar myjemy, kroimy na kawałki, wkładamy do rondla, gotujemy we własnym soku. Dodajemy 4 łyżki cukru i rozkrojoną wanilię. Gotujemy 3-4 minuty, stale mieszając, a następnie studzimy i wyjmujemy wanilię.
2. Mąkę ziemniaczaną mieszamy w rondelku z 1/2 szklanki zimnej wody, dodajemy 2 łyżki cukru i gotujemy. Wsypujemy jagody, rabarbar i pozostawiamy do ostygnięcia.
3. Mąkę przesiewamy, dodajemy masło, pozostały cukier, jajko i szczyptę soli. Zagniatamy ciasto, owijamy folią i wkładamy do lodówki na 2 godziny.
4. Foremki na babeczki smarujemy masłem i posypujemy bułką tartą. Ciastem wykładamy dno foremek. Pieczemy w piekarniku 15 minut w temperaturze 180 stopni C.
5. Upieczone ciasto należy ostudzić i dopiero wtedy nałożyć na nim masę jagodowo-rabarbarową. Zapiekamy ponownie około 5 minut.
6. Babeczki podajemy udekorowane masą rabarbarową.

Biszkopt z rabarbarem

Składniki:

• 8 jajek
• 1 l mleka
• 2 budynie waniliowe
• 250 g mąki pszennej
• 200 g cukru pudru
• 300 g masła
• 50 g skrobi kukurydzianej
• rabarbar
  

Przygotowanie:

1. Rabarbar myjemy, kroimy na kawałki, wkładamy do rondla, gotujemy we własnym soku przez 5 minut, stale mieszając.
2. Przygotujemy budyń według przepisu na opakowaniu. 
3. Miękkie masło ucieramy z cukrem pudrem, dodajemy po kolei jajka, następnie mąkę i skrobię. Stopniowo dodajemy budyń. 
4. Gotowe ciasto łączymy z przestudzonym rabarbarem, przekładamy do żaroodpornych kokilek, wcześniej wysmarowanych masłem, i wstawiamy do piekarnika na około 20-30 minut. Temperatura piekarnika 180-190 stopni C. 
5. Ciastka biszkoptowe podajemy posypane cukrem pudrem.
   

 

 

 

Pomarańcza czerwona

Pomarańcza czerwona (Citrus sinensis) - to jeden z rodzajów pomarańczy, zawdzięczający nazwę karmazynowemu, czerwonemu miąższowi. Jej unikalność wynika ze skrzyżowania pomelo z mandarynką.

Charakterystyczny owocowy smak z cytrynową nutą to połączenie aromatów kwaśnych i słodkich. Owoc bardzo soczysty, pachnący, o zwartym miąższu. Doskonale nadaje się do koktajli, lodów i innych deserów. Dzięki malowniczej strukturze jest doskonałym składnikiem sałatek owocowych i warzywnych.

Sałatka z czerwonych pomarańczy, 

awokado i pomidorów

Składniki:

• 2 pomarańcze czerwone
• 2 czerwone pomidory
• 2 awokado
• 1 zielony ogórek
• 1 cebulka pokrojona w talarki
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• 1 łyżka soku z cytryny
• 1 łyżka posiekanej natki pietruszki
• sól i pieprz

Przygotowanie:

1. Pomarańcze obrane ze skóry, pomidory i ogórki pokroić w plastry.
2. Awokado przekroić na pół, usunąć pestkę i delikatnie zdjąć skórkę. Pokroić na kawałki.
3. Wymieszać oliwę z oliwek, sok z cytryny i pietruszkę. Doprawić solą i pieprzem. Wymieszać.
4. Na półmisku ułożyć plastry pomarańczy, pomidora ogórka, krążki cebuli i awokado. Całość polać przygotowaną oliwą.

Daktyle

Daktyle (Phoenix dactylifera) - daktyl, daktylowiec, roślina z rodziny palmowatych, pochodząca z północnej Afryki i Azji Mniejszej, uprawiana obecnie w wielu krajach strefy tropikalnej. Owoce jagodowe, do 5 cm długości, z jedną dużą pestką. Skórka barwy od złotożółtej do brązowoczerwonej, gładka, jadalna, okrywa jasny, twardy miąższ. Miąższ owoców zawiera 60-70% cukru. Istnieje około 40 odmian uprawianych drzew daktylowych. Daktyle to ważny składnik pożywienia w krajach, w których są uprawiane. W krajach arabskich wykorzystuje się je do wyrobu dżemów, octu, past oraz syropu zwanego miodem daktylowym. Z naciętego pnia leśnego gatunku palmy daktylowej wypływa sok, który po fermentacji znany jest jako wino palmowe - tari. Wyróżnia się trzy typy daktyli: twarde (o dużej zawartości skrobi, jadane po wysuszeniu), miękkie (jadalne na surowo lub po wysuszeniu) i półtwarde (formy pośrednie między miękkimi i twardymi daktylami).

Ciasto daktylowe z wiórkami kokosowymi

Składniki na ciasto:

• 10 łyżek mąki pszennej
• 2 jajka
• 8 łyżek cukru
• 2 łyżki masła lub margaryny
• 2 łyżki rumu
• bułka tarta

Składniki do dekoracji ciasta:

• 1 szklanka śmietany kremówki
• 2 łyżeczki cukru pudru
• 1 szklanka wiórków kokosowych
• suszone daktyle

Składniki do przygotowania kremu:

• 10 dag wiórków kokosowych
• 20 dag suszonych daktyli
• 5 żółtek
• 2 łyżki mąki pszennej
• 3/4 szklanki cukru pudru
• 2 szklanki mleka
• 1 laska wanilii
• szczypta soli

Przygotowanie ciasta:

1. Jaja utrzeć z cukrem na puszystą masę. Dodać przesianą mąkę, skropić rumem. Delikatnie wymieszać.
2. Formę do pieczenia wysmarować masłem i przesypać bułką tartą. Masę przełożyć do formy i piec 40 minut w piekarniku, nagrzanym do temperatury 160 stopni C.
3. Po wystudzeniu ciasto przekroić na dwie równe części. Przełożyć kremem.

Przygotowanie kremu:

1. Żółtka utrzeć z cukrem pudrem do białości i wymieszać z mąką.
2. Mleko zagotować z wanilią i szczyptą soli.
3. Do żółtek wlać gorące mleko, stale mieszając. Masę gotować 5 minut na małym ogniu, energicznie mieszając dodać drobno pokrojone daktyle. Mieszając zdjąć z ognia. Ostudzić. Dodać wiórki kokosowe.

Dekoracja ciasta:

1. Kremówkę ubić z cukrem pudrem. Wierzch i boki ciasta posmarować bitą śmietaną i posypać wiórkami kokosowymi. Przybrać daktylami.
2. Ciasto wstawić do lodówki na 2-3 godziny.

Carving

Carving - w języku angielskim oznacza rzeźbę, rzeźbiarstwo. Carve - rzeźbić, wycinać, kroić. To słowo oznacza również sztukę rzeźbienia w owocach i warzywach. Ojczyzną dekorowania w ten sposób potraw są kraje azjatyckie: Tajlandia, Chiny, Japonia.

Obecnie za ojczyznę carvingu uważa się głównie Tajlandię, gdzie sztuka ta jest uznawana za dziedzictwo narodowe i kultywowana w sposób masowy. Z całego świata przyjeżdżają do Tajlandii ludzie zafascynowani sposobem rzeźbienia w owocach i warzywach. Pod czujnym okiem mistrzów przechodzą profesjonalne szkolenia w carvingu. Ta sztuka stała się w ostatnim czasie bardzo modna.

Sztuka rzeźbienia wymaga cierpliwości, skupienia i czasu. Każdy może spróbować swoich sił w tym rzemiośle. Oczywiście lata praktyki pozwolą na osiągnięcie doskonałości, choć wiadomo, że nie wszyscy się do tego nadają. Jednym ze sposobów jest zapisanie się na kurs carvingu, gdzie można poznać podstawowe cięcia i różne techniki jakimi należy się posługiwać.

Szparagi

Szparagi (Asparagus officinalis) - roślina warzywna z rodziny liliowatych. Częścią jadalną są grube, mięsiste pędy zakończone główką. Szparagi należą do wykwintnych warzyw, są niskokaloryczne i posiadają wiele składników mineralnych takich jak potas, magnez, fosfor, wapń oraz witaminy B i C. Rozróżniamy szparagi białe, zielone i fioletowe. Te pierwsze są najczęściej spotykane i uprawiane. Są twardsze od zielonych, a przed gotowaniem należy je obrać. 

 

 

 

Szparagi zielone są bardziej delikatne. Szparagi fioletowe uprawia się głównie we Włoszech, ale również w Stanach Zjednoczonych. Szparagi można przyrządzać na wiele sposobów, można je podawać ugotowane, polane stopionym masłem i zrumienioną bułką tartą, ale również z różnymi sosami np. holenderskim. Zupa szparagowa podana z groszkiem ptysiowym lub grzankami to niezwykle delikatne danie, a szparagi zapieczone w sosie Mornay stanowią niezwykły rarytas.

 

Białe i zielone szparagi w sosach emulsyjnych

Składniki:

• białe i zielone szparagi
• sos zielony: sos holenderski połączony ze szpinakiem i z orzechami włoskimi
• sos biały: sos muślinowy z dodatkiem płatków suszonego czosnku

Przygotowanie:

1. Białe szparagi

1. Szparagi białe należy obrać zaczynając tuż pod główką, odcinając zdrewniałe końce. Gotować około 20 minut w osolonej i ocukrzonej wodzie nie dopuszczając do zbytniego rozgotowania. Po ugotowaniu natychmiast odcedzić.
2. Przygotować sos holenderski: zagotować 50 ml białego wina z 50 ml wody, dodać sól, szczyptę pieprzu i gałki muszkatałowej, wlać 1 łyżeczkę soku z cytryny i ostudzić. Wymieszać 5 żółtek z przygotowanym płynem. Wstawić razem z garnkiem do większego garnka z gotującą się wodą. Ubijać sos trzepaczką dodając po kawałku masła (150 g masła), aż do momentu gdy sos zgęstnieje. Gotowy sos holenderski zabarwić na zielono dodając 1 łyżkę przecieru ze szpinaku.
3. Szparagi polać sosem i posypać pokruszonymi orzechami włoskimi.

2. Zielone szparagi

1. Szparagi zielone są delikatniejsze od białych, nie trzeba ich obierać i należy gotować je znacznie krócej tj, około 10-15 minut w osolonej i ocukrzonej wodzie.
2. Przygotować sos muślinowy czyli sos holenderski z dodatkiem śmietanki: 300 ml sosu holenderskiego wymieszać z ubitą na sztywno śmietanką 30% (100 ml).
3. Szparagi polać sosem i posypać suszonymi płatkami czosnku.